02188994701-3
ان ال پی, کوچینگ, nlp, coaching

ADHD مربیگری

ریشه این همه شیطنت کودکان، کجاست ؟
علت بیش فعالی کودکان و شناخت آن :
بیش فعالی که به اختصار ( ADHD ( Attention-Deficit Hyperactivity Disorder ) خوانده می‌شود، یک اختلال رفتاری رشدی است که حدود ۳ تا ۵ % کودکان را مبتلا می‌کند. این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها ۲ تا ۴ برابر شایع‌تر از دختران است و بیشتر در پسران اول خانواده مشاهده می‌شود که هنوز دلیل اصلی آن مشخص نشده است. ویژگی‌های اولیه بیش فعالی از سال‌های اولیه رشد یعنی قبل از ۷ سالگی شروع می‌شود‌. بیش فعالی دارای ویژگی‌های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی می‌شود. این اختلال ۳ نوع است :

۱-  کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد.
۲-  فقط پرتحرکی دیده می‌شود.
۳-  نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد.

معمولا اختلال از ۳ سالگی به بعد تشخیص داده می‌شود. کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دستها و پاهای خود را زیاد حرکت می‌دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می‌کنند‌.
تشخیص بیش فعالی :
برخی از والدین با دیدن پرتحرکی فرزندان خود به بیش فعالی آنها مشکوک می‌شوند اما باید دانست که جنب و جوش زیاد نشانه قانع کننده‌ای برای این اختلال نیست. ناتوانی در تمرکز و نداشتن صبر در گوش کردن، ناتوانی در توجه به جزئیات، ناتوانی در انجام تکالیف مدرسه و سایر وظایف محوله، بی‌دقتی و بی‌نظمی، گم کردن مدام وسایل، بی‌قراری (معمولا نشستن آرام در یک جا برای این کودکان مشکل است) و ناتوانی در انتظار کشیدن از دیگرعلائم این اختلال است.
کودکان بیش فعال احساس خطر نمی‌کنند و به کارهای خطرناک علاقه نشان می‌دهند و رفتارهایی انجام می‌دهند که انگیزه آنی دارند و بدون فکر قبلی انجام داده می‌شوند. گاهی اطرافیان این موضوع را نشانه شجاعت کودک به حساب میآورند در صورتی که این مورد یکی از علائم بیش فعالی به شمار می‌آید تشخیص بیش فعالی با یک آزمون خاص امکانپذیر نیست. مجموعه‌ای از این علائم باید (حداقل در مدت شش ماه) مورد بررسی قرار بگیرد. همچنین کودکی که دارای این نشانه‌هاست با رفتارهایش اطرافیان خود را در محیط‌های مختلفی مانند مدرسه یا خانه دچار مشکل می‌کند و حتی با گروه دوستان و همسالان خود نیز به راحتی کنار نمی‌آید.
گاهی اوقات والدینی هستند که نمی‌خواهند مشکل کودک خود را بپذیرند و معمولا با بهانه آوردن از هشدارهای معلمان و سایر اطرافیان طفره می‌روند. این افراد از درمان این اختلال واهمه دارند و گمان می‌کنند داروهایی که توسط پزشک تجویز می‌شود برای فرزندشان عوارض دارد. این در حالی است که اگر این کودکان در زمان مناسب درمان نشوند، نمی‌توانند در امور آموزشی و فعالیت‌های اجتماعی خود موفق عمل کنند و ممکن است برای خود و اطرافیانشان مشکل‌آفرین باشند‌.
معمولا این کودکان با افزایش سن بهتر می‌شوند. البته بهبودی قبل از ۱۲ سالگی بعید است ولی بین سنین ۱۲ تا ۲۲ سالگی اکثریت موارد مبتلا به این اختلال بهبود می‌یابند. در ۱۵ تا ۲۲ ٪ موارد علائم تا بزرگسالی باقی می‌ماند.
دلایل بیش فعالی :
علت به‌وجود آمدن بیش فعالی ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. عامل ژنتیکی این عارضه بیشتر در پدران کودکانی که دچار بیش فعالی هستند وجود دارد اما عوامل محیطی نیز بر افزایش شدت این عارضه بسیار موثر هستند.
اگر در دوران نوزادی یعنی ۴ هفته اول تولد، کودک با مشکل تغذیه و یا بهداشتی، روانی مواجه باشد و یا اگر مادر در دوران بارداری، سیگار یا الکل مصرف کند، این کودکان بیشتر در معرض خطر بیش فعالی قرار دارند. مسمومیت ناشی از سرب حاصل از دود اتومبیل و آلودگی هوا، غذاهای محتوی مواد افزودنی مثل شیرین کننده‌های مصنوعی و یا رنگ دهنده‌های خوراکی، مواد جلوگیری کننده از فاسد شدن غذا که در بعضی از غذاهای آماده وجود دارد، نیز در ایجاد این اختلال سهیم هستند‌.
در صورت بی‌توجهی به کودکان بیش فعال و معالجه نشدن آنها احتمال اینکه این افراد در آینده به افسردگی مبتلا شوند و یا در نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی و گاه بزهکارانه داشته باشند زیاد است.
بنابراین به والدین توصیه می‌شود که حتما در دوران کودکی برای معالجه فرزند خود اقدام کنند.

گذاشتن باسخ

giay nam depgiay luoi namgiay nam cong sogiay cao got nugiay the thao nu